Sejm miał zbierać się co dwa lata wg artykułów henrykowskich, wcześniej nie było terminów ustalonych, sejm zbierał się co roku, po śmierci ostatniego z Jagiellonów przyjęto zasadę, że sejm zwyczajny zbiera się co 2 lata, do króla należało zwoływanie tego sejmu, poprzez swoich legatów. Wyruszali oni do poszczególnych ziem, przedstawiali legację, jako stawienie się na sejm wlany, legacja zawierała wezwanie do stawienia się na sejm wlany oraz stanowiła inicjatywę ustawodawczą. Nikt poza królem nie inicjował procesu legislacyjnego. Legacja to akt formalny, który inicjuje proces wyborczy i jednocześnie proces legislacyjny. Instytucja samorządności szlacheckiej jest rozbudowana, wiele spraw ustawodawstwa, wojskowych, podatkowych załatwia się na sejmików. Najczęściej zbierano się w kościele (na sejmiku).celem obrad było wybranie posła, posłów na sejmikach wybierano wbrew obowiązującej zasady jednomyślności, posłów wybierano większością głosów

Kształtowanie się podstaw ustrojowych Rzeczypospolitej. Jak na owe czasy był to ustrój bardzo nowoczesny. Po 1505 r. sejm walny uzyskuje samodzielność. Są to stany, które mają obowiązki i sprawują podstawowe funkcje, czyli ustawodawcze, ustrojodawcze, kreacyjne, sądowe, reprezentacyjne. Sejm wlany jawi się jako podstawowy, nawet przewyższający monarchę organ. Izba poselska jest stanem sejmującym złożonym z posłów ziemskich oraz oblegatów – przedstawicieli miast, które były upoważnione do wysyłania swoich przedstawicieli. Duchowieństwo jest reprezentowana w senacie, szlachta w sejmie, mieszczaństwo natomiast jest ograniczone. W tym ustroju nie wykształca się podstawa do przemian – odejścia od państwa burżuazyjnego, w którym mieszczaństwo będzie dominowało, dominowała szlachta. Średnio 120 posłów wchodziło do izby poselskiej, od 1 do 5-6 posłów z poszczególnych ziem wysyłano